Μια υπέροχη στιγμή γεμάτη αναμνήσεις
– Τι φτιάχνεις;
– Μια τυρόπιτα. Το βράδυ έχουμε να πάμε στο γιορτάσι του Πάνου. Είπε να φέρεις και τη κιθάρα.
– Τα βαριέμαι τα γιορτάσια και τις βίζιτες. Τέλος πάντων. Κι εσύ κάθεσαι και παιδεύεσαι… Ήπρεπε να του στείλουμε μια τούρτα από του Στράτου.
– Δε με κουράζει η τυρόπιτα. Δυο φύλλα ανοίγω, όλη αυτή είναι η φασαρία.
– Ναι, αλλά θα με στείλεις να πάρω εγώ το ταψί στο φούρνο.
– Σιγά, το δάχτυλο του Καποδίστρια που θα κάνεις…
Είναι ενδιαφέρον πώς η διαδικασία του να προετοιμάσεις ένα γιορτάσι προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα. Οι προετοιμασίες για τις γιορτές δεν είναι απλώς μια τυπική διαδικασία, αλλά μια ευκαιρία να γιορτάσουμε και να συνδεθούμε με αγαπημένα μας πρόσωπα. Η τυρόπιτα που ετοιμάζουμε είναι ένα απόλυτα παραδοσιακό πιάτο, που αναβιώνει αναμνήσεις από το παρελθόν και τις οικογενειακές συγκεντρώσεις.
– Ωραία περάσαμε, δεν ήταν ωραία;
– Καλά. Και τα τραγούδια που είπαμε πολύ καλά.
– Κι η Μέλπω τα είχε όλα στη τρίχα. Και το σοφρίτο της σωστό. Ξέρω εγώ να εκτιμώ. Κι ο πουρές της…
– Ο Τάσος είδες; Μια τούρτα του στείλανε, με το παιδί όμως…
Η επικοινωνία με φίλους και συγγενείς κατά τη διάρκεια των γιορτών είναι αυτό που δίνει ζωή στην ατμόσφαιρα. Η Μέλπω, για παράδειγμα, πάντα φέρνει κάτι ιδιαίτερο στα γιορτάσια της, και οι θρόισμα των τραγουδιών που μελωδικά ηχούν στον αέρα δημιουργούν ένα ζεστό και φιλόξενο περιβάλλον.
– Φέτος γλυκά να του πάρουμε του Πάνου. Δε θα κάνει τραπέζι η Μέλπω. Πάρτι λέει θα κάνουν. Πάρε του και μια μπουκαλίνα κουμ-κουάτ από του Καραπιπέρη. Βέρμουτ θα έχουνε. Και να φέρεις και τη κιθάρα είπανε, να τραγουδήσουμε, αν και έχουνε πάρει πικ-απ με δίσκους.
– Ευτυχώς που καθόμαστε στο κήπο. Κάνει ζέστη.
– Θα μας τρατάρει λεμονάδα με κρύο νερό από το ψυγείο το ηλεκτρικό. Αύγουστος είναι, δε θα κάνει ζέστη; Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ήσουν δυο φορές το χρόνο.
Η ατμόσφαιρα ενός καλοκαιρινού γιορτάσιου είναι και αυτή που μας γεμίζει ενέργεια και διάθεση. Οι ζεστές βραδιές του Αυγούστου, με τις παρέες γύρω από ένα τραπέζι στην αυλή, δημιουργούν μοναδικές εμπειρίες που παραμένουν ζωντανές στη μνήμη μας.
– Πήρες τηλέφωνο το Πάνο για τα χρόνια πολλά; Αυτός πάντα σε παίρνει του Αγίου Σπυρίδωνος.
– Δε θα πάμε για το γιορτάσι;
– Έγραψε στη εφημερίδα ότι φέτος δε γιορτάζει και δε δέχεται επισκέψεις.
– Να σου πω καλύτερα. Έχει και τον Άγνωστο Πόλεμο η ΥΕΝΕΔ που τον βλέπω. Άσε, τον παίρνω τηλέφωνο. Έλα να του μιλήσεις κι εσύ.
Είναι φυσικό να νιώθουμε μια πικρία όταν οι φίλοι μας δεν είναι διαθέσιμοι να γιορτάσουν μαζί μας. Η απουσία τους, όμως, δεν μειώνει τη σημασία της σχέσης μας. Το τηλέφωνο και τα μηνύματα στα social media μας επιτρέπουν να διατηρούμε την επικοινωνία και να εκφράζουμε τις ευχές μας όπως πάντα κάναμε.
– Γιορτάζει κι ο Πάνος σήμερα. Του έστειλα τα χρόνια πολλά στο φβ. Πολλοί του γράψανε. Επήγα να δω για καμιά τούρτα αλλά τα χαλάσανε τα γλυκά.
– Τα υλικά… όλο σκόνες βάζουνε. Μέχρι και τ’ αυγά κατεψυγμένα σε κουβάδες τα φέρνουνε…
Η ποιότητα των γλυκών που προσφέρονται πλέον φαίνεται να έχει μειωθεί, κάτι που αναδεικνύει την αξία της σπιτικής μαγειρικής και της παράδοσης. Η προετοιμασία ενός γλυκού με αγνά υλικά είναι κάτι που το εκτιμούμε όλοι και η τυρόπιτα που φτιάχνουμε είναι ένας τέλειος τρόπος για να μεγαλώσουμε αυτήν την παράδοση.
– Δώρο μη ξεχάσεις να πάρεις του Πάνου. Τόσα χρόνια φίλοι, αδέρφια, είμαστε.
– Θα του πάρω ένα βιβλίο κερκυραϊκού περιεχομένου που του αρέσουνε. Θα του το δώσω στο καφενείο. Άμα θέλεις έλα κι εσύ.
– Με πονάει ο γόνας μου, ο αριστερός. Μου βαρεί κάτι σφαξιές και δε μπορώ να κουνηθώ. Τόν είχα πάρει τηλέφωνο το πρωί αλλά δεν το σήκωναν. Ρώτησέ τον τι κάνει κι η Μέλπω. Χρόνια έχουμε να βρεθούμε. Ακόμα στο στόμα μου έχω κείνο το σοφρίτο που μας είχε κάνει με το πουρέ.
Η επίσκεψη σε φίλους και συγγενείς πάντα μας γεμίζει αναμνήσεις. Οι τηγανιτές μελιτζάνες με σκόρδο, η ντοματοσαλάτα με φρέσκες ντομάτες, και ο τηγανητός γαύρος συνθέτουν ένα πλούσιο γεύμα που μας φέρνει πιο κοντά. Και η μουσική, ακόμη περισσότερο.
– Μείχε κάνει να κατουρηθώ. Νωρίς έφυγε ο άχαρος…
– Ωραία χρόνια…
Γ. Καγκουρίδης