Βασίλειος Κωνσταντίνου Δρακόπουλος: Ο Παλιός Κηροποιός του Ληξουρίου

Ο Βασίλειος Δρακόπουλος (1907-1998), γνωστός ως Βάσος στον τόπο του, προερχόταν από μια οικογένεια με ισχυρές μουσικές παραδόσεις. Γιος του ιεροψάλτη Κωνσταντίνου Δρακόπουλου, φέρει το όνομα του παππού του, Βασιλείου Δρακόπουλου, ενός επιφανούς ιεροψάλτη και μελοποιού της Κεφαλονιάς, του οποίου οι θαυμάσιες μελωδίες έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα.

Ο Βάσος είχε έναν αδελφό, τον Γεράσιμο Δρακόπουλο, ο οποίος ασχολούνταν εκτός από τη μουσική και με το χρυσοχοϊκό εμπόριο στο Ληξούρι. Η καλλιτεχνική του κλίση ήταν φυσικό να τον φέρει στο χώρο των χορωδιών που ο Γεράσιμος είχε συγκροτήσει. Από τη νεαρή του ηλικία, ο Βάσος εκδήλωσε το ταλέντο του στη μουσική, και η φωνή του, με γλυκύτητα και μεγάλη έκταση, άφηνε τα στίγματα της. Μάλιστα, ένας Ιταλός μαέστρος του πρότεινε να μετακομίσει στην Ιταλία για να τραγουδήσει στο Μιλάνο.

Από τη δεκαετία του ’30, ο Βασίλειος δραστηριοποιούνταν ως κηροποιός στο Ληξούρι, κοντά στη Βρύση της αγοράς. Το κηροποιείο του, που είχε αποκτήσει φήμη στην περιοχή, παρείχε υπηρεσίες σε πολλές εκκλησίες και προσωπικές ανάγκες. Δυστυχώς, το κατάστημα υπέστη ζημιές από τον σεισμό του 1953, αλλά η επιρροή του παρέμεινε. Ήταν το δημοφιλές σημείο αγοράς κεριών στην Παλική, το οποίο εξυπηρετούσε πιστούς και ιερείς.

Το κηροποιείο του Δρακόπουλου διέθετε ένα μεγάλο καζάνι, όπου έλιωνε τους τάκους από κερί που προμηθευόταν από την Πάτρα. Με μια προσεκτική διαδικασία, ο Βάσος δούλευε το κερί, βουτώντας τα φυτίλια και τις κλωστές για να δημιουργήσει λευκές λαμπάδες και λιανοκέρια, που συχνά ήταν διακοσμημένα με χρωματιστά χαρτιά, φέρνοντας έτσι μια αίσθηση καλαίσθητης παράδοσης στην εκκλησιαστική ζωή.

Εκτός από τις λαμπάδες, ο Βασίλειος Δρακόπουλος κατασκεύαζε και άλλες κέρινες δημιουργίες, που περιλάμβαναν κεριά διαφόρων μεγεθών για γάμους, βαπτίσεις και τελετές. Επιπλέον, αναλάμβανε τη φροντίδα και των διαδικασιών που σχετίζονται με τις κηδείες, βοηθώντας σε κάθε λεπτομέρεια όπως η εκτύπωση κηδειόσημων και η προμήθεια του υλικού για το στολισμό κατά τις εθνικές εορτές.

Η σύνθεση του καταστήματος του Δρακόπουλου προμήθευε τους πελάτες του με διάφορα θρησκευτικά αναγκαία, όπως λιβάνια, κολλόνες, εκκλησιαστικά βιβλία και εικόνες. Μια αξιοσημείωτη πτυχή της εργασίας του ήταν ότι ανακυκλωνε τα χρησιμοποιημένα κεριά, στέλνοντάς τα στην Πάτρα για να ξαναλιωθούν, αποδεικνύοντας έτσι την υπεύθυνη προσέγγισή του στη λειτουργία του επαγγέλματός του.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η φυσική διαδικασία της φθοράς συνέχισε να επιδρά στη ζωή όλων μας. Ωστόσο, η μνήμη του Βασίλη Δρακόπουλου παραμένει ζωντανή και αναβλύζει από τις παραδόσεις που διατήρησε. Κάθε χρόνο, κατά την περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδας, γεμίζει το κατάστημά του με λαμπάδες και λιανοκέρια, φέρνοντας έναν αέρα ομορφιάς και αναλογίας στην ανατριχίλα του ιερού χρόνου.