Συνθήκες στην Παλαιολαστρίτσα και Αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας

Με ανακοίνωσή του, ο ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας έκανε γνωστά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επαγγελματίες και οι επιχειρηματίες της περιοχής Παλαιολαστρίτσας. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι τοπικοί επιχειρηματίες, μαζί με τους ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων καταλυμάτων, αποφάσισαν να αναλάβουν οι ίδιοι την αποκομιδή των απορριμμάτων που συσσωρεύονται στην περιοχή τους. Αυτή η κίνηση κρίνεται λογική και ίσως αναπόφευκτη, καθώς η σχετική δυσκολία του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας να διαχειριστεί το πρόβλημα εύρους των απορριμμάτων είναι εμφανής.

Η κατάσταση αυτή αποκαλύπτει πολλές αλήθειες για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Κέρκυρα. Ακολουθούν ορισμένα σημαντικά σημεία:

• Το νησί βρίσκεται σε μία φάση οικονομικής ασφυξίας, η οποία οφείλεται σε αδικαιολόγητες καθυστερήσεις. Συγκεκριμένα, η Μονάδα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, γνωστή και ως “εργοστάσιο”, έχει καθυστερήσει έξι ολόκληρα χρόνια στην ολοκλήρωσή της.

• Η ανυπαρξία ανακύκλωσης καθιστά βέβαιο ότι η ανάγκη για μεταφορά απορριμμάτων θα συνεχιστεί, εφόσον η μονάδα αρχίσει να λειτουργεί.

• Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Δήμος δεν μπορεί να διασφαλίσει το απαραίτητο προσωπικό για την υπηρεσία καθαριότητας, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, προκαλώντας περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης.

• Με την πάροδο του χρόνου, ο Δήμος δείχνει αδυναμία να διαχειριστεί τα ζητήματα καθαριότητας, με αποτέλεσμα οι πολίτες να υποχρεώνονται να αναλάβουν δράση. Αυτό οδηγεί σε μία διαδικασία ιδιωτικοποίησης σημαντικών αρμοδιοτήτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς οι αρχές φαίνεται να συμφωνούν με τις ιδιωτικές λύσεις.

Αυτή η οικονομική ασφυξία δεν είναι μοναδική σε τοπικό επίπεδο. Σε εθνικό επίπεδο, οι Δήμοι αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα για διαφορετικούς λόγους. Ο κοινός παρονομαστής είναι ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν έχει επαρκείς πόρους και αρμοδιότητες, κάτι που αναιρεί την έννοια της “Αυτοδιοίκησης”. Για να συνεχίσουν να λειτουργούν, οι Δήμοι καλούνται να διαχειριστούν το κόστος λειτουργιών, όπως η συντήρηση υποδομών, χωρίς χρηματοδότησή και μετακυλώντας τα έξοδα στους δημότες, οι οποίοι ήδη πληρώνουν υψηλούς φόρους και τέλη.

Η κατάσταση έχει ξεπεράσει το επίπεδο των προσώπων και των ικανοτήτων των Δήμαρχων και Αντιδημάρχων, και έχει μετατραπεί σε ζήτημα δυναμικής διεκδίκησης ενός νέου θεσμικού πλαισίου που θα καθορίσει τη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης. Η επίλυση αυτών των ζητημάτων απαιτεί μια συλλογική προσπάθεια για τον επανακαθορισμό των σχέσεων μεταξύ πολιτών και θεσμών.